بـــــرگ پاییــــــزم که از چشــــم بهـــــار افتـــــــــاده ام
رنـــگ و رویـــــی زرد دارم ، دوره گـردی ســـــــاده ام
بـــــرگ پاییــــــزم که از چشــــم بهـــــار افتـــــــــاده ام
حس تــــردیــــدی میــان رفـتـــــــن و برگــشـتــــــــن ام
ناگــــزیـــر از پرســـــه های بی هــــدف در جــــــاده ام
تـــار و پــودی پر تــرک دارم ، شبیـــــه یـک قـفــــــس
در خـــودم زنـدانــی ام ، در چشــــــــم بـــــــاد آزاده ام
دل شکست و من شکستم بغض هم در من شـــــکست
پـــا به پـــای عــابـــران کوچـــــه ها جـــــــان داده ام
از چه می تر سانی ام؟ از بوســـــه های گردبــــــــاد؟!
مـــن بــــــــــرای ایـــن ســـــفر آمــــاده ی آمــــاده ام.
+ نوشته شده در بیستم اردیبهشت ۱۳۹۰ ساعت توسط مهربانی
|