خـــری که بیــن خــران بخـــت محترم دارد

بـــه سبــزه زار صــفــا ســور دم به دم دارد

به هــر کجا که رود سور و سات او بر پاست

همـیشــه یونجـه ی تــر می خورد چه غـم دارد

دهــد فـریـب خـران هـر زمـان به رنگـــی نــو

کـــه مـهــره هــای خریـــت ز هــر رقــم دارد

چـو می نــهـد همه جا بـار خود به گُرده ی غـیـر

زبـــان شــــکــوه چــرا گــاهــی از ستـــم دارد

ز رنــج پــیــر و جوان پـر شود چو آخـور او

چــگـونه وی خبــر از رنــج بــیـش و کم دارد؟

ربــوده آخــور شــاهـــی ز شرق و غرب جهان

مگــر کـــه جــام جـهــان بــیــن عـهـــد جـم دارد

در آرزوی وصــالــش خــــران و بــی خبــــران

مـــــراد جــمــلـه دهـــد دســـت پـــــر کرم دارد

برای قـــاطــر و خـــر، گـا ومیـش وبره و بـــز

هـــمیــــشـه نغـــمــه تسلــیم زیــــر و بــــم دارد

چــــو خـوش سرود رفیقی  زبان حال خــری

کــــه در حــریــم خــران بخــت محــتـــرم دارد