«پس از عبور زمستان بدون شک فردا
قسم به عشق که یک روز یار می آید
نسیم، چون بنشیند غبار می آید
به بادهای مبشر به ابر سنگین بار
قسم به نم نم باران بهار می آید
دهان روزه قسم می خورم به نان و قلم
که آن مدرس حکمت نگار می آید
به اُح اُح نفس اسب مرتضی سوگند
به جاده چشم بدوزی سوار می آید
صدای بال فرشته است گوش کن! نه! نه!
صدای حضرت پروردگار می آید:
«پس از عبور زمستان بدون شک فردا
شکوفه بارترین روزگار می آید»
+ نوشته شده در بیست و ششم بهمن ۱۳۹۲ ساعت توسط مهربانی
|