پادشاه انس وجان، مولای درویشان کجاست     مـظهــرعــدل خـدای قــادرسبحان کجاست

گـشـته ام بـسیـار ونـامش راهـمه آورده انـد      کس نمیـداند که آن امّید محرومان کجاست

مـدّعی گـویــد ، منـم درراه  و پـرچم داراو      آنکـه براین ادّعا ،آرد خط بطـلان کجاست

یاعـلی گویـان ، همه راه خطـا بگــزیده ایم      رهنما ومرشـد این راه واین میدان کجاست

هرکسی انـد یشـۀ خود را زدین، دارد بیـان     اوکه برگیرد نقاب ازدین وازایمان کجاست

هـیچکس بـا بینـوایـان هـمدم وگـفتار نیست      دردمندان راانیس وموجب درمان کجاست

ما هـمه مـشتاق مولایـیـم  و دور از راه  او     همّتی تـا خوش بسازد خانۀ ویران کجاست

پنـد گویـان ، راه  مارا با حبیبان بـستـه انـد      ره گشایی تابگـیرد راه رهگیران کجاست

چرب وشیرین رابنام ماضعیفان می خورند      شب چراغی کو نوای کلبۀ احزان کجاست

وه ، که پیغـمبـر دراین بازارسودا می شود       کیمیایی،دلبری چون یوسف کنعان کجاست

ما غـریـقـانیـم و طوفـان کشـتی ما می بـرد      ای خدا مولاعلی آن نوح کشتیبان کجاست

هـرکسی درمسنـدش لاف عـدالـت می زنـد      معـنی ناب ازخطـاب آیـۀ  قــرآن کجـاست

ای دریغــا ، آد میّـت مـُرد و آ د م زنده ماند      لـحن گـرم راد مـرد نـاجی انسـان کجاست