حرف دل

آنـراکه شب و روزفـقط حرص جهان است     انـدرپس این پــرده نـدانـد چه ، نهـان است

صد بـار بـه هـرجا سـرهـرما ذنـه گــفـتـیـم     هــرگل کـه بـرآیــد هـد ف بـاد خزان است

د ردا و د ریغــا  کــه نخوانـد یـم و نـدانـیـم     بـازیـچــۀ افـسـون زمـا ن ، آ د میا ن است

گـفـتـیــم و نکــردیم  ز درما نــده دلـی شـا د     بـنگــر چه قـدَ ر فـاصله دست وزبان است

انــدرســرهــرکوچه ، زافـسـونگـری چرخ     ا زمرگ جـوانی اثــرونـام  ونـشــا ن است

برخیـز و دلی را بــرهـا ن ازغـم و ا زدرد     کایـن حاصل هرمعامله ازسود وزیان است

آن کـس که بــه پنــدار نکـو چهـره  نمـایــد     با گـفـتـن و کردا رنکــو  مـیــر زمان است

مـا ، گـوهــرعمر ازکف خود مـفـت نهـادیم     ا فـسـوس  نـد یـد یـم که بـرآ ب روان است

انـدیـشـه نکردیم که امـروز، دی  فـرداست     هــرچـنـد بـدا نـیـم  زمـان  در گـذران است

جـان کـنـد ن ما بـود ورفــاه هـمه  اصحاب     ایـن نـقل عـیـان را چه نیازی به بیان است