حرف دل

از این همه بیداد تو، من داد نکردم

یکبار هم از جور تو فریاد نکردم

صد بار سرم داد کشیدی،گله کردی

من شکوه ز تو حتی، با باد نکردم

با اینکه تو احساس مرا مسخره کردی

دردم همه این است: ترا شاد نکردم

از عشق، که این گونه در این شهربگوید؟

جز من ،  که زنامت دلم آزاد نکردم

در شهر پر از مکر،  من آلوده نگشتم

این خانه ی دل، با  دغل آباد نکردم

یک لحظه نشد از قفس آزاد شوم من

مانوس به زندان و جز این یاد نکردم

آهوی اسیرم! چه بخواهم چه نخواهم

یک عمر به جز یاد تو صیاد! نکردم