چه خوش   باشد   نشستن    در  اتـــاقـــی

کنـــــار   ســـاقــی   سیمینــــه  ســـــاقــی

یکی  قرص  قمــــر ، قــامت چو شمشاد

نه  لاغـــر مـــردنی ، نی گنــده چــــــاقی

سرِشب  نـــوش  کردن   تا   سحــرگـاه

شراب   از  ســـاغـــر پــــر طمطــراقی

نه ترس از محتسب،نی خوف از شیـخ

بـــدون کمتـــرین اعمـــــال شــــــــاقی

کنار  سفــره  آنگــــه  سیـــــخ کـردن

کبـــاب نــــاب  و  پختــــن بــــراجاقی

دو گـــرده  نـــان  داغ و چنـــــد  فلفل

پیـــاز و  دوغ  و  ریحـــان و سماقی

پس  آنگــــه خواندن بیتی که اعراب

به  لب   دارنـــد در  هـــر  اتفــــاقی

همان  بیتی  که ... بگذارید   خوانم

در  اینجـا   بــا دل   پـــر اشتیاقـــی:

خدا  قسمت   کنـــد  ما  و شما را

بـــه زیـــر  خیمه یا  کنج  رواقی

فروغ دل شود حاصل اگر  دوست

به  مـــا بخشــد فــراغ بی فراقی .