شـب  یـلـــد ا  شـب بـا هــــم  نـشــسـتـن          بـشــا د ی  رفـتــن و ا زغـــم  گـسـستـن

بـه فـــرق گـنـبـــد خـضــرا  نـوشـتـسـت          شب یـلــد ا ، شـب مـیـلا د  عـشق  است

بـیــــا ا مـشـب  کــنـــا ر هـــم نـشیـنــیـم          صفــا از  چـشــم  یک  د یگـر بچـیـنیــم

طـبـیعــت بـــرسـر را ز  ونـیــاز  ا ست          د ر  رحـمت  بــروی  خلق   بـا ز اسـت

تـوانـــا د سـت خا لـق ، خاک بـردا شت          درخـتی بــر بـلـنــد ای    بـشــر کا شـت

بـشـر، چون ریـشــه ا نــد رخا ک  دارد          ز  هـر  ذرّه   هــزار  ا د را ک     دارد

من وتو   شـا خه هـا ی  یـک  درختـیــم           به لـطف  حق  نعــیـم  و  نـیک بـختــیــم

بـروب ا ز د ل غـبـا ر غـم  کـه  فــرد ا           ز مـستان است و فـصــل  سـوز وسـرما

برون کن هـرچه هـست ازکیـن و سردی          کـه  در  راه  حـقـیـقـت ، پـــای  مـرد ی

زمـستان آسمـا نـش بــرف خـیــز  ا ست          ســرا پــا  بـا  پلــیــدی  درسـتـیــز اسـت

بگــو د ر ا وّل و پـا یــا ن   هــر حرف           نـشـا یـد هـیــچ  رنگـی خوشـتـراز برف

که ایـن  بـرف اسـت ،آب  زنـد گــــا نی           تگـرگـش  را  بـخـوا ن  گـنــج  معــانـی

نـم بـا ران  کـه لـطـف کـر د گــار است           هـمـا ن  زیـبـا یـی  فـصـل  بـهــا راسـت

قــد م بـرروی یـخ  نـِه   بـا د لی  گـــرم           کـه یـخ  ا ز گــرمی  پـا یـت شـــود نـرم

بـیــا  بــذ ر مـحبـّـت  را  بـکـــا ر یــــم           بـه  در گــاه  خـدا  ، د سـتـی  بـرآ ر یـم

بـخوانـیـم آنـچـه  در شـــأ ن  زمین است          که درمنـظــو مۀ ما  چون نگــیــن ا سـت

پیــا م   فـصـل  پـا یـیــز  ا َر خزان بـود          بـهـا ران  در دل  گـرمـش  نـهـا ن بــو د

به  هـر برگ خزان صد درس نـوداشـت          بــد شت د ل   گـل ا مـّیــد  می  کـا شـت

چـه آسان رفت وچشـم از خلـق پـوشـیـد           بــقـــا ا ز ما  و ، جــام  مـرگ  نـوشـیـد

زمستـان موســم  سود  و ز یــان  ا ست          هـمـه سـود  و زیــا ن  ا یـنـجا عیان است

ازا ین روز و شب ارعـبـرت  نگـیـریــم          یـقـیـن در چنـگ  نـفـس  خود   اسـیــریـم

خـزان عـمـر پــا  یـیــز  و   زمـسـتـا ن           دمـد  عـمـری  د گـر د ر  بـاغ  وبـسـتـان

ولی عـمر بـشـر بـا یـک  بـهــا را سـت           که گر قـد رش  بـد انی ،لا لــه زارا ست

بـــرای مـا  نـبــا شــد  وقــت   تـکــرا ر         هـمـیـن  ا مــروز را  نـیـکــو نـگــه  دا ر

بـیــا   درسی  بگــیـریـم  ، ا ی بـــراد ر          ز مــیـلاد  د ی  و ا ز ، مـــرگ    آ ذ ر

به مـرگ شـب تـولــّد یـا فـت  خورشـیـد          شـقــا یـق  بـا زهـم  در د شـت  خنــد یــد

جـوان مــردیّ  و هـمـت  کن بـه کــاری          کـه   در آن  نــام  خود  نـیــکــو بــداری

نکــو کـار  آ فـتــا ب  جــا ود ا ن اسـت          درخـشـا ن  در  زمــا ن امـتــحـا ن است

بــد ه  دسـتی  بـه د سـت  مـستـمـنـد ا ن           بـنـه  مـرهــم  بــه   زخــم د رد مـنــدان

شب  یـلـدا  و صـبـح   پــا ر ســا یـــــی          بـه ســلـطـا نــی  بــر آیـی زیــن گــدایـی