حرف دل

آتـش عشـق ، همـان سـرّنهـان من و تـوست        اشـتــراک گـذ ر عـمـر، نشـان من وتـوست

تنگ چـشمان نـشنـا سـنـد زما هـیــچ اثــری         که درایـن کار، خدا ورد زبان من و توست

یوسفی بود  دراین شهر وکس او را نخریـد         خرّم آن برده که بنشسته بخوان من وتوست

درکنـار تو شـب و روز بمـن جـاری نیست         عمر جاویـد ، همین جا و زمان من وتوست

پـرده ای نیست که حاجب بشود بیـن دو دل         غـیـر پیـراهـن غیرت که میـان من وتـوست

تـاهـمــآغوش منـی از حسـد و کـینه نتـرس         خالـقی هست که او حافـظ جان من وتوست

سـبـزه و گل بـه رکوعَـنـد زهَــرجـا گـذری         که به هـربـرگ گلی نام ونشان من وتوست

این سـرودی که به بلـبـل بـدهـد شور فغــان         نغمه ای بـَر شـده از آب روان من وتوست

مطربـا ، پـرده بــزن درخط ماهـور و نــوا         شعـرراوی همه ازشرح و بیان من وتوست