حرف دل

ای خدا ، ما از شر و شور جهان آسوده ایم          مرغ طوفـانـیـم و ازبـا د خـزان آسـوده ایـم

باغبانی می کنیـم و زحمت  گل می کـشـیـم          از کتا ب ودرس و روز امتحـان آسوده ایـم

عدّه ای پیدا و پنهان حرص د نیـا می زننـد           ما، بجامی آب و با یک لقمه نان آسوده ایـم

بهر یک جو معرفت نیم جهان را گـشته ایم          چون نشدحاصل ازآن نام و نشان آسوده ایـم

عشـرت د نیـا به ما ل و ثـروت انبـوه نیست         ما بـه لـطف د لـبــری آرام جا ن آسوده ایـم

عمر هرنیک وبدی روزی بـه آخـرمی رسد         زان سـبب ا ز گردش دور زمان آسوده ایـم

سبزه وگل درهوای بوستان حالـی خوشست          لیک ما ، با وصف یـا ر مهربان آسوده ایـم

گاهی ازالطاف یـا را ن هتک حرمت گشته ایم          دیگر از پـنـدار هـر پیـر وجوان آسوده ایـم

ای خدا،چون داورمیـدان هـستی جزتونیست         ما  زهــرانـد یـشـۀ نـا بـخـردا ن آسوده ایـم