حرف دل

بهــــشت خلـــــد بریــــن را بــــه نیــــم جـو نخرد

به بوی زلــف توأش جان هر کـــه دسترسی است

به  انتـــظار  وصــــالت  نشـــستــــه ام ســـر راه

از آن زمـــان  که دلـــم را امــید بــر قبــسی است

به گوش هـــوش نیوشــیده هر که حُــــسن تو را

پریده خواب خوش ازسربه بانگ هرجرسی است

هـــــزار حاجــــت دل  را یکـــــی  روا نکـــنی ؟

کمش مگر دلم  ای دوست  از تو ملتمسی است

گدازه می شــــود از غـــم  ، به داد دل نرسیـــد

تبسّمت مگــر ای گُــــل چــــگونه دادرســـی است


دلا ، بکـــوش  بـــه دیـــدار یـــار خـــود برســـی
هـــزار ماتــــم و حســـرت تو را اگر نـرسی است