حرف دل

ای کاش  بشر در پی آزار نگردد

 در آیینه ها   ،  ظلم  پدیدار نگردد

 در خانه ی بی در ، دلی آرام ندارد   

 در ، کاش که تبدیل به دیوار نگردد

 

گر عدل شود حاکم ِ اندیشه ی انسان

 بر دوشِ  کسی ، بار ِ کسی ، بار نگردد


اهل خرد آن است  که وقتی سخنی گفت

 در آتیه ،  مجبور به انکار نگردد

  فرق است میانِ  گل ِ بی خار و گلِ  خوار

 اندیشه که گل گشت  ،   دگر  خار نگردد


 ما کشته ی دردیم در آبادی فرهنگ

 دل را بنوازید  ، که بیمار نگردد

 دیریست که خورشید درین خانه دمیده ست

 ای وای بر آن خفته که بیدار نگردد