آن که بـر چهــره ز روی تـو نـشـانی دارد          بی گمــان شهـرۀ صـد گنـج معــــا نی دارد

شب و روزش همه درشیروعسل غوطه ورست         که به تشخیص تو چون نقـطه مکـانی دارد

تو همـان چشـمۀ نـوشی که بشـرح آمده ای         منـم آن تـشـنـه کزآن شــرح ، بـیــا نی دارد

ای دریغــا که کسی نیست خـریـدار چو من         گــرچه ایـن راه ، بسـی هـمـسفــرا نی دارد

گاهـی ازطعـنــۀ یـا ران بـه سـتـوح آمده ام         مـذهـب عـشق تـو ، کـوتــه نـظــرا نی دارد

هـمـه اقــوم  بــه نـحـوی به ثـنــا گـویی تــو         روی مـا ه تـو، بـه هــــرقــوم زبـا نی دارد

بـُردن بـا ر تـو را طاقـت هـرمفـلـس نیست         زا نکـه ایـن بـا ر، بسی شـرط گرانی دارد

خالـصان درطلب روی تـو ازجان گـذ رنـد         عجب این خُـم که چنیـن دُرد کـشــا نی دارد