حرف دل

دلــگیـــر مباش . دلت که گیـر باشد ، رهـــــا نمی شوی ! خـداونـد ،

بنده گــان ِ خود را ، با آنچه به آن « دل » بســته اند می آزمــاید !!

***********

با کربلای عشق ِ تو هر کس که آشناست

جان و دلش  همیشه هوا خواه ِ کربلاست

ای مرگ ِ سرخ   برده  به  بازار  ِ زندگی

بـا این متاع  ،  هر چه تجارت کنی رواست

پنداشتند  نور  ِ  تو  خاموش    می شود

معلـوم شد فـنـای تـو  انـگیـزه ی بقـاست

خـورشیدِ عشق کشته شد و آفتـاب گفت

این خون ِپاک ِ ریختـه  بر خاک ، از خداسـت

از  تشنـه  هیچکس نکنـد   آب   را  دریـغ

شط فرات را هم  ازین غصه  شرم هاست

بـر   بـام  عالمی  علم   سرخ  زد   شفق

چون دید دسـت از تن بو فا ضلت جداسـت

اینک  پیام  ِ عشق  ِ  تــو  در   جان ِ روزگار

چون آفتاب روشن و چون عشق جانفزاست