حرف دل

دی شیخ به همراه صبا بود ، سحـــــر بود // تا راز گشاید چه خبــر شد ، چه خبر بود !

آن ترک پریچهره که دوش از بر مــــــا رفت // صد حیف که بُگریخت ز ما ، اهل نظر بود !

پیرانه سرم عشق جوانی به ســــــر افتاد // برگشت جـــوانی و خَرٌیت که به سر بود !

کس نیست که افتاده آن زلف دو تا نیست// هر چند که کور و کچــل و مُنگل و خَر بود!

المنٌته لله کـــــــه در میکده بــــــــاز است // افسوس ولی میکده در شهــــــر اَهَر بود!

یارب سببی ســــــــاز که یارم به سلامت // امسال دهد سود که شش سال ضرر بود!

دارای جهـــــــــان نصرت دین خسرو کامل // محمود خصالی که زبانش چو شــکر بود ! 

دیریست که دلدار پیـــــامی نفــــــــرستاد // یا آن که فرستاد ولـــــی گوش تو کَر بود !

گفتند خلایق که تویی یوسف ثـــــــــــانی // دق کرد زلیخا چــو تو را دید ، پَکــــَــر بود !

باز آی و دل تنگ مرا مونس جـــــــان باش // سلطان قَطَر گفت ، زمــــانی که دَمَر بود !

ما درس سحر بر ســــــــــر میخانه نهادیم

 افطار نمودیم ، مگـــر وقت سحــــــر بود ؟