ماهى كه تمام لحظههايش نيكوست
مىخواهى اگر كه خوش بود گعده ى تو
هرگز نشود به جز وفا وعده ى تو
افطار كه مىكنى فراموش مكن
آن قدر مخور كه پر شود معده ى تو
وقتى كه براى خوردنت نيت هست
هم، در همه جاى خانهات ساعت هست
اين قدر شتاب و عجله لازم نيست !
بعد از افطار تا سحر مهلت هست
ماهى است پر از لطف و پر از نعمت دوست
ماهى كه تمام لحظههايش نيكوست
ماه رمضان پر است از برْكت و خير
از روزه همان برون تراود كه در اوست!
اين ماه اگر از گناه مىپرهيزيم
يك ماه ز دامان تو مىآويزيم
اين است كه از وفور رحمت بىشك
ما آبروى گناه را مىريزيم!
از بالا فرض كن برو تا پايين
امروز به بالاست و فردا پايين
يك عمر فقط كبر فروشى كردى
يك ماه بكش كركرهات را پايين
اين در كه براى رفت و آمد باز است
رازى است خودش،چرا بدين حد باز است!
شرمنده ى معصيت كند تا ما را
اين قدر در رحمت ايزد باز است
از گوشه كنايههاى رندانه ى تان
گفتند به ما، فداى آن چانه ى تان!
از صبح، تو مهمان منى تا سر شب
افطار كه مىبرى مرا خانه ى تان
مگذار! به شر خير تو تبديل شود
پروندهات از گناه تكميل شود
شيطان چه كند كه روزه داريد شما!
يك ماه چرا وسوسه تعطيل شود!؟
گر دست دهد نان لذيذى بخورم
آن هم اگر از دست عزيزى بخورم
گويند كه او چيز خورَت خواهد كرد
آن قدر نمىخورم كه چيزى بخورم!