حرف دل

    بیا محمود ، گل دیرینه ی من       امیدِ چاوز ِ بی کینه ی من

                                سرت بردار  ز تابوت برادر !           بیا بگذار روی سینه ی من !!

   تو که بودی چنین دیوانه ی او         که بگذاری قدم در خانه ی او

                              اگر خواهی که همراه تو باشم      به من باید دهی ، یارانه ی او !