حرف دل

در فـــــــراق ِ گل اگــــــــــَـــر یادی ز بلبل می کنی ،

خـــوش صدا باشی اگـــر ، سال دگر گُل می کنی !

"گر چه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید" 

هیچ باکـــی نیست وقتی کیسه را شُل می کنی !

"در بیابان گــــــــــــر به شوق کعبه خواهی زد قدم "

صید مهرویان چــــــــــــــــرا در شهر آمُل می کنی ؟

"من نخواهم کــــرد ترک لعل یار و جــــــــــــام مِی "

تا نصیحت لشــــــــــــــــکر نادان و مُنگُل می کنی !

"مشکلی دارم  ،  ز دانشمند مجلس باز پـــــُـرس "

گوشمان کَـــــر شد چــرا پیوسته غُلغُل می کنی ؟

" خوش خــــرامان میروی ، چشم بد از روی تو دور"

من کچل گشتم ، تو فکــــــــر زلف و کاکُل میکنی !

"ریرکی را گفتم این احـــــوال بین ، خندید و گفت "

خــــــــــانه ویران گشت و تو تعمیر آغُل می کنی !

"گفت حـــــــافظ آشِنایان در مقـــــــام  ِحیـــــرَتند "

عاقبت با شعر خود ما را چــــِـل و خُــل می کنی !