حرف دل

دل خسته ام از یار ، وَ دل خسته ام از خویش ،

از سختی ایام ، که بُگذشت کـــــــــم و بیش !

شادی مکن از زادَن و شیون مکن از مـــَـــرگ ،

چــــــــــون مار مَــــــزَن بر دل آزرده مـن نیش !

شـــــــادَم ز گل ِ روی تو ، ای نـــــــــو گل ِ زیبا ،

امــــــا سَــر قبر مــــــــــن بیچاره مَکُن جیش !

بگـــــــرفت نَفَسهای من از عِطــــــــــر نگاهَت ،

بـــردار پس از روی ســــــــــر من کَفَل خویش !

بر دلبـــر شیرین لب من بوســــــــــــه مَیََفکَن ،

ای آنکه کــــــــراوات زدی ، با دو سه مَن ریش!

بر صـــــــاحب آن جــــــــام جهان بین برسانید ،

ما تحت من اینجاست ، نه جـــای دَکَل و دیش! 

در جنت حق نیست به جز حـــــوری و غِلمان ،

ما هم چو شُماییم ، فقط فکـــــر پَس و پیش !

بــــــَــردار کُلَه حافظ و صــــــَــد بار چنین گوی ،

صد رحمت حق باد ، بر این شــــــاعر درویش !