حرف دل

آن زمــــان که بنهادم ســـر به پـــای آزادی

دست خود ز جان شستم از بـــــرای آزادی

تا مگر به دست آرم دامـــــن وصــــــالش را

می دوم به پای ســــر در قــــــــفای آزادی

با عوامل تکفیـــر صنف ارتجــــــاعی بـــــــاز

حمــــله می کند دائــــــــم بر بنـــای آزادی

در محیط طوفان زای، ماهرانه در جنگ است

ناخـــدای اســــتبداد بـــــا خـــــــدای آزادی

شیخ از آن کند اصــــــرار بر خرابی احــــــرار

چون بقــــــای خــــود بیند در فـــــنای آزادی

دامن محــــبّت را گـــــر ز خون کنی رنگیــــن

می توان تــــــــو را گــفتن پیـــــشوای آزادی

"فرّخی" ز جـــان و دل می کند در این محفل

دل نثــــــار اســـــتقلال جـــان فـــدای آزادی