حرف دل

در خور پروانه ی من نیست سوز هر چراغ

                          خویش را بر«شعله ی آواز» بلبل می زنم!

********************************

*********************************

اسیر      عشوه های     هیچ   کس نیست

چنان    سرگشته ی  صحرای  عشق است

که  او را   هیچ  راه   پیش  و  پس نیست

همای  عرش   پیمای    جنون         است

اسیر   دانه   و    دام     و    قفس نیست

به   جز    با   ساغر   خون نیست   همدم

به   جز   با     ناله ی نی همنفس نیست

گل     آلاله ی        باغ               خدایی

پریشان    از   جفای  خار و  خس نیست .