من اگر مست لب ِ لعل نگارم ،به تو چه ؟
« حاجي اكبر » من اگر عاشق يارم ،به تو چه ؟
من اگر مست لب ِ لعل نگارم ،به تو چه ؟
توبه كردي ز گنه كاري و آ دم شد ه اي !
من اگر بهره اي از توبه ندارم، به تو چه ؟
حقه بازي تو ، شكارت شد ه از ساد ه دلان !
من اگر در پي ِ يك طرفه شكارم ، به تو چه ؟
خر سواري توو يك مُشت خران دور و بَرَت
من اگر كرّه خري لنگ سوارم ، به تو چه ؟
تويي و در نخ شيّادي و مردم رفتن !
من اگر در نخ ِ يك لپّ ِ انارم ،به تو چه ؟
تو كه از راه ِ ريا بار خودت را بستي !
من اگر وانتي ام ،در پي ِ بارم ، به تو چه ؟
از فشارات شب ِ قبر و نكير و منكر
رسته اي،بند ه اگر تحت فشارم ،به تو چه ؟
از عذابات ِ! جهنم كه فراريدي ! تو
از طلبكار اگر فكر فرارم ، به تو چه ؟