« حاجي اكبر » من اگر عاشق يارم ،به تو چه ؟

         من اگر مست لب ِ لعل نگارم ،به تو چه ؟

 

         توبه كردي ز گنه كاري و آ دم شد ه اي !

         من اگر بهره اي از توبه ندارم، به تو چه ؟

 

         حقه بازي تو ، شكارت شد ه از ساد ه دلان !

         من اگر در پي ِ يك طرفه شكارم ، به تو چه ؟

 

         خر سواري توو يك مُشت خران دور و بَرَت

        من اگر كرّه خري لنگ سوارم ، به تو چه ؟

 

         تويي و در نخ شيّادي و مردم رفتن !

        من اگر در نخ ِ يك لپّ ِ انارم ،به تو چه ؟

 

          تو كه از راه ِ ريا بار خودت را بستي !

          من اگر وانتي ام ،در پي ِ بارم ، به تو چه ؟

 

          از فشارات شب ِ قبر و نكير و منكر

           رسته اي،بند ه اگر تحت فشارم ،به تو چه ؟

 

         از عذابات ِ! جهنم كه فراريدي ! تو

       از طلبكار اگر فكر فرارم ، به تو چه ؟