حرف دل

من آدم بی پولم دیوانه و شنگولم               در قرض فرو رفتم تا خرخره می لولم

آشفته و درمانده انگار که یک غولم              یک ریز رود بالا شومی ز سر و کولم

من آدم بی پولم دیوانه و شنگولم

رفته است هدر عمرم علافم و بی کارم         با دست تهی از خود شرمنده و بیزارم

هرچند که در خوابم گویند که بیدارم                 در عرصه نادانی بسیارم و بسیارم

من آدم بی پولم دیوانه و شنگولم

گه توی صف شیرم گه توی صف نانم               رفته است گرو هر جا آفتابه و تنبانم

در فکر و خیال خود غرقیده و حیرانم                وقت است فرو ریزم چون خانه ویرانم

من آدم بی پولم دیوانه و شنگولم

هر لحظه فشار آید بر بنده و امثالم              بی فایده می باشد هر چند که می نالم

افتند طلب  کاران چون گربه به دنبالم                   هنگام فراریدن غمناکم و خوشحالم

من آدم بی پولم دیوانه و شنگولم

باید بکنم دزدی همچون دگران من هم              چون گشنه و نالانند فرزند من و زن هم

هرچند که فرسوده چو روح همه تن هم          پوشاک و غذا خواهد ناچاری بودن هم

من آدم بی پولم دیوانه و شنگولم