بیا بـــا جـــوانان خود مهــــربانـــــــی کنیم
نشــاطی بیابیـــم و خودهم جوانـــــــی کنیم
اگــرغم زدل واکنیــم ودهیمــش به بـــــــاد
به شکرانه اش شـــادتر زندگـانـــــی کنیــم
درایـن زندگی قـــدر ِهم را بدانیـــم وخوش
کنــاری نشستــه دمی شعر خوانـــــی کنیم
به هنــگام ِشــادی بســوی عزیــزان رویـم
به غــم هایشـان همدلی همـــزبانـــــی کنیم
برای تمــام ِزمــانهای خـــــوب و قشنـــگ
بــه یک بوســه ازیار ِخودقــدردانـــی کنیم
بـرایش ببــافیم تاجـــــی زگلــهای عشـــــق
زشــورو شَــعَف هـای او شادمــــــانی کنیم
بدینسان غــم ِ روزگــاران چه کـم میشـــود!!
بیااین چنین عشق ِ خودرا جهانـــــی کنیــم
مگـرغصه ها خـود به شــــادی مبدّل شوند
تبادل نشــد،ساقــــی وما تبانـــــــی کنیــــــم
بـرای صفـای دل ِ خــــــود بکــــاریم گُــــل
وبا تک گــل ِعشــق ِ خــود باغبـــانی کنیـم
اگــر،آبیـــــاری کنیمـش شودسایــــه بان
به دیــوار ِهمســایه هم ،مهربانـــــی کنیـــم
بـرای حفاظت ازایـن باغ ِپُــرگل زمهــــــر
به سعی و صفا باوفـــا پاسبــانــــی کنیـــــم
ببین من چگونه گـُــلم شـــد به پیونـد ِعشق
به پیونـد ِدلهـای خــود جانفشانی کنیـم
سراییم ،ازدوستــــی ؛مهربانــــی ویـــــــار
ز دل دوســت میــدارمت را، زبانـــی کنیم
سراپــرده ی خانــه در دل ،اگــرزرد شــــد
بکوشیــم تا رنگِ او ارغوانـــــــی کنیـــــم
غــزل اینچنین خوش نشینـد به دلــها ،اگـر
زمستــی ی دل ،عشق را بازخوانــی کنیم