دوست دارم بر شبم مهمان شوی

        بر کویر تشنه چون  باران  شوی

               دوست دارم تا شب و روزم شوی

                       نغمه ی این ساز پر سوزم شوی

                               دوست دارم خانه ای سازم ز نور

                        نام  تو بر سردرش  زنم ز دور

               دوست دارم چهره ات خندان کنم

       گریه های خویش را پنهان کنم

دوست دارم بال پروازم شوی

       لحظه ی پایان و آغازم شوی

              دوست دارم ناله ی دل سر دهم

                       یا به روی شانه هایت سر نهم

                               دوست دارم لحظه را ویران کنم

                       غم ، میان  سینه ام  زندان کنم

                دوست دارم تا ابد یادت کنم

        با صدایی خسته فریادت کنم

دوست دارم با تو باشم هر زمان

                               گر تو باشی ، من نبارم بی امان