فرازی از نهجالبلاغه
خداى رحمت كند بنده اى را كه سخن خردمندانه را بشنود و دريابد
و هرگاه به سوى رشد و هدايت خوانده شود، پاسخ مثبت گويد
و دامن راه بر گيرد تا به ساحل نجات رسد، پروردگارش را منظور دارد
و دل در هواى او سپرد و از گناهش ترسان باشد
، خالص و بى ريا به بارگاه او رود و كردار شايسته تقديم كند،
ره توشه آخرت به دست آورَد و از قانون شكنى دورى جويد
، هدفدار حركت كند و در جستجوى پاداش الهى باشد
، با نفس خود بستيزد و بر آمال و آرزوها غلبه كند،
صبر و بردبارى را مركب راه و نجات خويش سازد
، پرهيزكارى و خودنگهبانى را ساز و برگ سفر مرگ خويش دارد
، راه روشن شريعت را در پيش گيرد و بر برهانهاى نورانى و روشنگر دين پايدار باشد
، فرصت را غنيمت شمارد و بر اجل سبقت گيرد و از عمل صالح ره توشه سازد
+ نوشته شده در بیست و هفتم مرداد ۱۳۹۰ ساعت توسط مهربانی
|
