حرف دل

اوضاع به سامان شد تابادچنین بادا

دلبر چه فراوان شد تابادچنین بادا

دنباله ی هربن بست یک کوچه شدوبعدا"

هرکوچه خیابان شد تابادچنین بادا

همسایه ی ما از ری هی کرد خرش را هی

تا ساکن شمران شد تابادچنین بادا

حافظ سوی میخانه خواجو به پری خانه

سعدی به گلستان شد تابادچنین بادا

تزویج که قانون شد زاد و ولد افزون شد

هر دهکده استان شد تابادچنین بادا

هر دزد خیابانی هرمجرم زندانی

هر گورِخر انسان شد تابادچنین بادا

آن شاه که حافظ گفت آن ماه که حافظ گفت

منظور گدایان شد تابادچنین بادا

آن حاجی بازاری آن مایه ی بیزاری

در حلقه ی رندان شد تابادچنین بادا

هر قاتل بی وجدان هر سارق بی ایمان

خود راهی زندان شد تابادچنین بادا

یاری که دلم راخست در بر رخ ما می بست

برگشت و پشیمان شد تابادچنین بادا

با آمدن لیلی مجنون شده ام خیلی

دیوانه دوچندان شد تابادچنین بادا

عید آمد وعید آمد پس پسته پدید آمد

لبخند چه ارزان شد تابادچنین بادا

جانم اگراز کف شد این شعر مردّف شد

پس مشکلم آسان شد تابادچنین بادا

بی ذوقی من هر چند در شعر پدیدار است

در قافیه پنهان شد تابادچنین بادا