افتاده  اگر  پای تو  در  چاله   مخور  غم

تا  اوج  فلک   رفته  تو را ناله مخور  غم

معمار  ازل  گر   عوض   شمش طلا داد

بر  دست  تو  از  مال  جهان ماله مخور غم

در  عقد نکاح   تو   در   آورد    اگر  چرخ

دوشیزه    ولی  یکصد و ده ساله مخور غم

محروم  گر   از ارث پدر    گشتی و دادند

از   سهم  تو   حتی  به  پسر خاله مخور غم

شد  در   حبشه  کشته  اگر فردی و افتاد

در  خانه ی  تو     آلت   قتاله      مخور غم

گر    ساکن   آباده ای   و    شغل شریفت

تعیین   شده   در   بندر    چمخاله مخور غم

گر  طنز   تو  عالی   بود  و قند فریمان

حتی   نپسندند    به     بنگاله   مخور غم